وکالت انواع مختلفی دارد و یک وکیل لزوماً همه اختیارات را یکجا ندارد. طبق این قانون، اگر کسی را فقط برای دادخواهی و دفاع در دادگاه (وکیل در محاکمه) انتخاب کنید، او بهتنهایی حق دریافت و قبض کردن محکومبه یا طلب شما را ندارد، مگر اینکه از رفتار و شرایطی که وجود دارد معلوم شود چنین اختیاری هم به او داده شده است. در مقابل، اگر به کسی وکالت دهید که صرفاً طلب شما را وصول کند (وکیل در اخذ حق)، این وکیل نمیتواند از جانب شما در دادگاه اقامه دعوا کند یا دفاع نماید. در عمل، این تفکیک به این معناست که شهروندان هنگام تنظیم وکالتنامه باید دقت کنند که دقیقاً چه اختیاراتی به وکیل خود میدهند. اگر بخواهند یک نفر هم در دادگاه از آنها دفاع کند و هم پول یا مال را دریافت و تحویل بگیرد، باید این دو اختیار را بهصراحت یا بهگونهای که از قراین قابل برداشت باشد، در وکالتنامه قید کنند. در غیر این صورت، انجام هر یک از این اعمال بدون مجوز قانونی خواهد بود.