قرض دادن یعنی شما مقداری مال مشخص را به کسی بدهید که بعداً همان مقدار و همان جنس و با همان ویژگیها را به شما برگرداند. مثلاً یک کیسه برنج ۱۰ کیلویی به همسایه قرض میدهید، او باید بعداً یک کیسه برنج ۱۰ کیلویی دیگر با همان مرغوبیت به شما پس بدهد. این قرارداد از نوع تملیکی است یعنی مالکیت آن مال هنگام عقد به طرف دیگر منتقل میشود. نکته مهم در قرض این است که اگر قرضگیرنده نتواند عین همان مال را برگرداند، مثلاً جنس مورد نظر در بازار نایاب شود، باید قیمت روز آن مال را در زمان پسدادن بپردازد. یعنی ارزش روز مال در لحظه بازپرداخت ملاک است نه قیمت روزی که قرض گرفته شده. این حکم برای حفظ عدالت بین طرفین وضع شده تا قرضدهنده از تورم یا تغییر قیمتها ضرر نکند.