این ماده به کسی که چیزی را به امانت (عاریه) گرفته میگوید که حق ندارد آن مال را به شخص دیگری بدهد، چه به صورت رایگان و چه با دریافت پول یا هر شکل دیگر. حتی اگر آن شخص از نزدیکان یا دوستانش باشد، باز هم اجازه ندارد مال را در اختیار او بگذارد. تنها راهی که میتواند این کار را بکند این است که صاحب مال (معیر) صریحاً به او اجازه داده باشد. اگر مستعیر بدون اجازه مال را به دیگری بدهد، کار خلافی انجام داده و در برابر صاحب مال مسئول است.