این ماده در مورد کسانی است که مال دیگری را در اختیار دارند اما نه به عنوان امانتدار (مستودع)، بلکه به عنوان عناوین قانونی دیگر مثل مستأجر، قیم یا ولی. قانون این افراد را هم مثل امانتدار میداند و در نتیجه تا وقتی که در نگهداری مال کوتاهی نکنند یا به آن تعدی ننمایند، در صورت تلف شدن مال مسئولیتی ندارند. مثلاً اگر مستأجری خانهای را اجاره کرده و بدون تقصیر او خانه بر اثر زلزله خراب شود، مستأجر ضامن نیست. اما اگر مالک مال خود را مطالبه کند و شخصی که مال در دست اوست با وجود امکان پسدادن، از تحویل آن خودداری کند، از همان لحظه امتناع، نسبت به هر نوع تلف، نقص یا عیبی که به مال وارد شود مسئول خواهد بود، حتی اگر آن تلف یا نقص ناشی از عمل خود او نباشد. به عبارت دیگر، پس از امتناع از پسدادن، دیگر امین محسوب نمیشود و مسئولیتش سنگینتر میگردد.