وقتی کسی مالی را به امانت میسپارد (ودیعه)، اگر شخص ثالثی مثل دزد یا زورگیر آن مال را از امین (کسی که امانتدار است) به زور بگیرد و امین در ازای آن پول یا چیز دیگری دریافت کند، امین موظف است آنچه را که گرفته به صاحب مال (امانتگذار) بدهد. اما امانتگذار مجبور نیست این عوض را قبول کند؛ او میتواند مستقیماً به طرف زورگیر (قاهر) مراجعه کرده و مال خود را از او مطالبه نماید. در عمل، این ماده به امانتگذار حق انتخاب میدهد: یا عوض دریافتی توسط امین را بپذیرد، یا دعوای خود را مستقیماً علیه کسی که مال را به زور گرفته است مطرح کند. امین در این میان فقط وظیفه دارد آنچه را که بابت مال ودیعهای دریافت کرده به امانتگذار منتقل کند، نه بیشتر. نکته: منظور از «امین» همان امانتدار است و «قاهر» به کسی گفته میشود که مال را به زور یا قهر از امین گرفته است. این ماده نشان میدهد که مسئولیت نهایی با متجاوز اصلی است، نه امین.