اگر کسی که مالی را به امانت گرفته (امین)، پس از آنکه صاحب مال (مودیع) مالش را پس خواست، از پس دادن آن خودداری کند، از همان لحظه امتناع، دیگر تحت حمایت قوانین امانتداران نیست. یعنی اگر آن مال تلف شود یا هر نوع خرابی یا کموکمی پیدا کند - حتی اگر آن خرابی به خاطر کار خود امین نباشد - باز هم امین مسئول جبران آن است. مفهوم این ماده این است که امین تا وقتی مال را به درخواست صاحبش پس میدهد، فقط در صورت تقصیر یا تعدی مسئول خسارت است. اما به محض اینکه از پس دادن مال خودداری کند، مسئولیتش مطلق میشود و هر اتفاقی برای مال بیفتد، چه خودش باعث شده باشد چه نه، باید خسارت را بدهد. این حکم از تاریخ امتناع اعمال میشود، یعنی از روزی که امین از پس دادن مال سر باز زده، نه از روز بعد. پس اگر مال در همان لحظه امتناع تلف شود، باز هم امین ضامن است.