در امانتداری، اگر صاحب مال برای نگهداری از مالش روش خاصی تعیین کرده باشد، مثلاً گفته باشد فلان وسیله را در جای معینی بگذار یا در جعبه قفلدار نگه دار، امین (کسی که مال پیش او امانت است) حق دارد آن روش را تغییر دهد، به شرطی که به تشخیص خودش این تغییر برای حفظ بهتر مال لازم باشد. مثلاً اگر صاحب مال گفته کیف را زیر میز بگذار، ولی امین ببیند جای امنتری مثل گاوصندوق هست، میتواند کیف را به گاوصندوق منتقل کند. اما اگر صاحب مال صریحاً امین را از تغییر روش منع کرده باشد، مثلاً گفته باشد «به هیچ وجه این کیف را از زیر میز جابهجا نکن»، در این صورت امین حق تغییر ندارد و اگر برخلاف نهی عمل کند و مالی تلف یا کم شود، ضامن است و باید خسارت را جبران کند. یعنی تا وقتی مالک نهی نکرده، امین با حسن نیت میتواند روش بهتری برای حفاظت انتخاب کند، ولی اگر مالک دستور قطعی داده، امین باید همان را اجرا کند وگرنه مسئول خواهد بود.