ودیعه، قراردادی است که بر اساس آن شخصی مال خود را به دیگری میسپارد تا رایگان از آن نگهداری کند. برای درستی این قرارداد، هم مالگذار (ودیعهگذار) و هم گیرنده مال (مستودع) باید توانایی قانونی برای انجام معامله داشته باشند؛ یعنی بالغ، عاقل و رشید باشند. بنابراین، اگر کسی مالی را از فردی که اهلیت ندارد (مانند کودک یا دیوانه) به عنوان ودیعه بگیرد، تکلیف قانونی دارد که آن مال را به سرپرست قانونی آن شخص، مثلاً پدر یا قیم، برگرداند. نکته مهم دیگر این است که اگر گیرنده مال، آن را به ولی صاحب مال پس ندهد و در مدت نگهداری، مال گم شود، خراب شود یا کم شود، مسئول جبران خسارت خواهد بود. قانون او را ضامن میداند و باید ضرر وارد شده را بپردازد، حتی اگر در نگهداری کوتاهی نکرده باشد. این مسئولیت ناشی از تخلف از تکلیف قانونی رد مال به ولی است.