وقتی چند نفر در یک قنات یا کانال آبیاری مشترک هستند و این سازه خراب میشود و نیاز به لایروبی یا تعمیر دارد، اگر یکی از شریکها از مشارکت در این کار خودداری کند، آن شریک یا شرکایی که از این کار ضرر میبینند میتوانند به دادگاه شکایت کنند. این قانون برای جلوگیری از ضرر رسیدن به بقیه وضع شده است. در این شرایط، اگر نتوان ملک مشترک را بین شرکا تقسیم کرد (مثلاً قنات قابل بخشبندی نیست)، دادگاه اختیار دارد شریکی را که از همکاری سر باز زده مجبور کند که یا در تعمیر شرکت کند، یا سهم خود را به بقیه اجاره بدهد، یا حتی سهم خود را بفروشد. این تصمیم با توجه به شرایط هر پرونده گرفته میشود. منظور از «حاکم» در این ماده همان قاضی دادگاه است. هدف اصلی این حکم، پایان دادن به اختلاف و جلوگیری از ضرر بیشتر به شرکای دیگر است، نه صرفاً تنبیه شریک ممتنع.