شرکتی که بین چند نفر تشکیل شده، همیشه دائمی نیست و ممکن است به دلایل مختلفی منحل شود. یکی از این دلایل، زمانی است که شرکا تصمیم میگیرند اموال شرکت را بین خود تقسیم کنند. با انجام تقسیم، هر شریک سهم خود را جداگانه دریافت میکند و رابطه شراکت پایان مییابد. دلیل دیگر پایان شرکت، از بین رفتن کامل اموال و داراییهای آن است. اگر تمام سرمایه شرکت، مثلاً یک ساختمان یا کالا، به طور کامل نابود شود و چیزی باقی نماند، شرکت خود به خود منحل میشود. در این حالت، دیگر موضوعی برای شراکت وجود ندارد و شرکا نمیتوانند به فعالیت خود ادامه دهند. منظور از «تلف شدن تمام مال شرکت» نابودی کامل داراییهاست، نه صرفاً کاهش ارزش آنها. همچنین، این ماده به مواردی مانند ورشکستگی یا فوت یکی از شرکا اشاره نمیکند و صرفاً دو راه پایان شرکت را بیان میکند.