در جعاله، که یک قرارداد یکطرفه است، کسی که کاری را به دیگران پیشنهاد میدهد (جاعل) متعهد میشود در ازای انجام آن کار، پاداش یا اجرتی (جُعل) بپردازد. اما این پاداش به صورت خودکار و صرفاً با قبول پیشنهاد به کسی تعلق نمیگیرد. بر اساس این ماده، عامل (فردی که کار را انجام میدهد) تنها زمانی مستحق دریافت جُعل میشود که کار مورد نظر را به طور کامل انجام داده یا نتیجه آن را به جاعل تحویل داده باشد. به بیان دیگر، تا زمانی که کار انجام نشود یا نتیجه به جاعل تسلیم نشود، حقی برای دریافت اجرت وجود ندارد. برای مثال، اگر کسی اعلام کند که هر کس ماشین گمشدهاش را پیدا کند، یک میلیون تومان پاداش میدهد، شخصی که ماشین را پیدا کرده اما آن را تحویل نداده است، نمیتواند پاداش را مطالبه کند. همینطور، اگر کاری مانند تعمیر ساختمان موضوع جعاله باشد، عامل تا زمانی که تعمیر را به پایان نرسانده و ساختمان را تحویل نداده، حقی به جُعل ندارد. این قانون نشاندهنده اهمیت انجام کامل کار یا تسلیم نتیجه در جعاله است.