قرارداد مضاربه بر اساس اعتماد بین مالک و عامل بسته میشود و اصل بر این است که اگر تجارت ضرر بدهد، این ضرر متوجه مالک سرمایه است نه عامل. به همین دلیل، قانون هر شرطی را که بر خلاف این اصل باشد، باطل اعلام کرده است. مثلاً اگر در قرارداد نوشته شود که عامل (مضارب) ضامن سرمایه است یا اینکه زیان تجارت به مالک برنمیگردد، چنین شرطی باعث باطل شدن کل عقد میشود. با این حال، یک راه حل قانونی وجود دارد: اگر عامل بخواهد از مال خودش به مالک چیزی ببخشد، میتواند این کار را به صورت یک شرط ضمن عقد انجام دهد. یعنی شرط کند که در صورت ضرر، مبلغی را بهطور رایگان و بدون چشمداشت به مالک تملیک (مالکیت بدهد) کند. فرق این حالت با حالت اول این است که اینجا عامل داوطلبانه و از روی رضایت، تعهد میکند که خسارت را جبران کند، نه اینکه قانون او را مجبور به ضمانت کرده باشد. در این صورت، شرط معتبر است و عقد هم درست میماند.