در قرارداد مضاربه، ممکن است مالک برای تجارت مدت معینی تعیین کند، مثلاً بگوید که شش ماه حق تجارت داری. اما این تعیین مدت به معنای الزامآور شدن عقد نیست؛ یعنی اگر شریک یا همان عامل نخواهد، میتواند پیش از پایان مدت از کار کنار بکشد. پس صرف وجود مدت در قرارداد، مضاربه را به عقد لازم تبدیل نمیکند. نکته دیگر اینکه بعد از تمام شدن مدت تعیین شده، عامل دیگر نمیتواند معامله جدیدی انجام دهد، مگر اینکه مالک مجدداً به او اجازه بدهد. منظور از معامله در اینجا خرید یا فروش کالا با سرمایه مضاربه است. اگر عامل بعد از انقضای مدت بدون اجازه جدید معامله کند، این معامله از نظر حقوقی برای مالک الزامآور نیست.