مضاربه یک قرارداد مشارکتی در کسبوکار است. در این قرارداد یک نفر که به او «مالک» یا «صاحب سرمایه» میگویند، پول یا سرمایه را تأمین میکند و نفر دیگر که «عامل» یا «مضارب» نام دارد، با آن سرمایه کار و تجارت میکند. شرط اصلی این است که هر دو نفر در سودی که از این تجارت به دست میآید شریک باشند؛ یعنی سود بین آنها طبق توافقشان تقسیم میشود. اگر ضرری هم پیش بیاید، طبق قواعد دیگر قانون مدنی، معمولاً ضرر متوجه سرمایه است و به مالک میرسد، مگر اینکه عامل در ایجاد ضرر تقصیر کرده باشد. نکته مهم در مضاربه این است که عامل فقط با سرمایه کار میکند و خودش پولی نمیدهد. پس عامل به عنوان مدیر تجارت عمل میکند و در سود شریک است، اما در ازای کارش دستمزد ثابت نمیگیرد. این قرارداد در دادوستدهای بازرگانی و سرمایهگذاری رایج است و به صاحب سرمایه امکان میدهد بدون آنکه خودش مستقیماً تجارت کند، از سود آن بهرهمند شود. در عمل، مضاربه یک رابطه امانی است و عامل باید در تجارت با دقت و صداقت عمل کند.