در قرارداد مساقات، مالک زمین یا درختان را در اختیار عامل میگذارد تا از آنها نگهداری و برداشت کند و محصول را تقسیم کنند. قانون مدنی میگوید بیشتر قوانینی که برای قرارداد مزارعه (کشاورزی با شریک شدن در محصول) وضع شده، برای مساقات هم معتبر است. یعنی مواردی مثل نحوهٔ تقسیم محصول، مدت قرارداد و تعهدات طرفین در مساقات هم مثل مزارعه اجرا میشود. اما یک تفاوت مهم وجود دارد: در مساقات، عامل بدون اجازهٔ مالک نمیتواند کار را به شخص دیگری واگذار کند یا با کسی شریک شود. این محدودیت به خاطر آن است که کار مساقات معمولاً تخصصی و نیازمند مراقبت ویژه است و مالک حق دارد مطمئن شود خود عامل یا کسی که او انتخاب میکند از درختان یا زمین مراقبت میکند. اگر عامل بدون رضایت مالک چنین کند، تخلف محسوب میشود و مالک میتواند اعتراض کند.