وقتی قرارداد مساقات (یعنی قراردادی که در آن یک نفر درختهای مالک را آبیاری و نگهداری میکند و در عوض سهمی از میوه میبرد) از ابتدا باطل باشد یا بعداً فسخ شود، همهٔ میوهها متعلق به مالک درختهاست. اما کسی که کار کرده (عامل) اجرتالمثل میگیرد یعنی دستمزدی به اندازهٔ کار معمولی و متعارفی که انجام داده، نه لزوماً همان سهمی که در قرارداد تعیین شده بود. این حکم برای مواقعی است که قرارداد مساقات به هر دلیلی اعتبار ندارد؛ مثلاً شرایط قانونی آن رعایت نشده باشد یا طرفین آن را بر هم بزنند. در این صورت عامل فقط میتواند اجرتالمثل بگیرد و حق ادعای سهمی از میوه را ندارد. اجرتالمثل هم بر اساس نرخ عرفی و معمول کار مشابه در آن منطقه تعیین میشود. پس نتیجهٔ عملی این ماده این است: مالک میوهها را میبرد و در مقابل باید مزد کارهای انجام شده را به عامل بپردازد. عامل هم نمیتواند بگوید چون قرارداد باطل شده پس من هیچی نمیگیرم یا برعکس سهم بیشتری بخواهد.