مساقات یک نوع قرارداد کشاورزی است که میان مالک درختها یا گیاهان مشابه و شخص دیگری به نام عامل منعقد میشود. در این قرارداد، مالک درختان را در اختیار عامل میگذارد تا از آنها نگهداری کند و در نهایت، محصول به دست آمده - که شامل میوه، برگ، گل و هر چیز دیگری است که از آن درختان به عمل میآید - بین آنها به نسبت سهم مشخصی که از قبل توافق کردهاند تقسیم میشود. این سهم به صورت مشاع است، یعنی هر دو نفر به اندازه سهم خود در کل محصول شریک هستند. این قرارداد بیشتر برای باغهایی کاربرد دارد که نیاز به مراقبت دائمی دارند و مالک خودش وقت یا تخصص کافی برای رسیدگی به آنها را ندارد. عامل در برابر کار و زحمتی که میکشد، به جای دریافت دستمزد نقدی، درصدی از محصول را دریافت میکند. قانون تصریح کرده که منظور از ثمره فقط میوه نیست، بلکه برگ و گل و سایر اجزای قابل استفاده درخت را هم شامل میشود. نکته مهمی که در این ماده وجود دارد این است که عامل مالک بخشی از درختان نمیشود، بلکه فقط حق دارد از محصول بهرهمند شود. پس اگر قرارداد تمام شود، درختان همچنان متعلق به مالک اصلی هستند و عامل تنها سهم خود از محصولی را که تا آن زمان به عمل آمده دریافت میکند.