در قراردادهای کشاورزی مثل مزارعه، اگر کشاورز (عامل) بدون دلیل کار را نیمهکاره رها کند و کس دیگری هم نباشد که ادامه بدهد، کشاورز صاحب زمین (مزارع) میتواند از دادگاه بخواهد که عامل را مجبور به ادامه کار کند. اگر مجبور کردن ممکن نباشد، قاضی میتواند اجازه دهد که کار با هزینه خود عامل توسط شخص دیگری تمام شود. در صورتی که هیچ کدام از این راهها عملی نباشد، مزارع حق دارد قرارداد را فسخ کند و زمین را پس بگیرد. این قانون برای زمانی است که عامل به تعهدش عمل نمیکند و مزارع هم نمیخواهد ضرر کند. مزارع قبل از هر اقدامی باید به حاکم (دادگاه) مراجعه کند و تقاضای اجبار یا ادامه عمل به خرج عامل را بدهد. حاکم هم با توجه به شرایط تصمیم میگیرد که کدام راه ممکن است. در عمل، این ماده ضمانت اجرای محکمی برای عامل است که قرارداد را جدی بگیرد. اگر عامل کار را نیمهکاره رها کند، هم ممکن است مجبور به ادامه کار شود و هم هزینههای اضافی به او تحمیل میشود. در نهایت، اگر هیچ راهی برای ادامه کار نباشد، مزارع میتواند قرارداد را یکطرفه فسخ کند.