در قراردادهای مزارعه که بین مالک زمین و کشاورز (عامل) بسته میشود، محصول به نسبت توافق شده میان آنها تقسیم میشود. این ماده مشخص میکند که به محض سبز شدن گیاه و پیدا شدن ثمره، سهمی از محصول که طبق قرارداد به عامل تعلق دارد، به مالکیت او درمیآید. پیش از این مرحله، عامل هنوز مالک سهم خود از محصول نبوده و فقط حق استفاده از زمین را داشته است. منظور از «ظهور ثمره» همان رویش اولیه و نمایان شدن گیاه است، نه لزوماً رسیدن کامل محصول. پس از این لحظه، اگر محصولی از بین برود یا آسیبی ببیند، خسارت سهم عامل به خود او وارد میشود و مالک زمین مسئول جبران آن نیست. البته این حکم برای زمانی است که عامل به وظایف کشاورزی خود به درستی عمل کرده باشد.