در قرارداد مزارعه، که نوعی مشارکت در کشاورزی بین صاحب زمین و کشاورز است، برخلاف بسیاری از قراردادها، فوت هیچیک از طرفین یا هر دوی آنها باعث باطل شدن خودبهخودی قرارداد نمیشود. یعنی اگر مالک زمین یا کشاورز بمیرد، قرارداد همچنان پابرجاست و ورثهٔ هر کدام به جای آنها وارد قرارداد میشوند و باید تعهدات را انجام دهند. تنها استثنای این قاعده جایی است که در خود قرارداد شرط شده باشد که کشاورز شخصاً کار کشاورزی را انجام دهد. در این حالت، اگر کشاورز بمیرد، قرارداد از بین میرود چون دیگر امکان انجام کار توسط خود او وجود ندارد. ولی اگر مالک زمین بمیرد، حتی با وجود این شرط، قرارداد همچنان به قوت خود باقی میماند و ورثهٔ مالک باید همکاری لازم را با کشاورز داشته باشند.