اگر زمینی که موضوع قرارداد مزارعه است بهدلیل خشکسالی، کمآبی یا هر مشکل مشابه دیگر کاملاً غیرقابلکشت شود و راهی برای رفع آن مشکل وجود نداشته باشد، خودبهخود قرارداد مزارعه بین مالک و کشاورز باطل میشود. منظور از «انتفاع» همان بهرهبرداری از زمین برای کشاورزی است و اگر این بهرهبرداری ممکن نباشد، ادامه قرارداد بیمعنی خواهد بود. این حکم فقط در شرایطی اجرا میشود که مشکل پیشآمده دائمی یا حداقل طولانیمدت باشد و راه حلی مانند آبیاری از منبع دیگر یا رفع موانع طبیعی وجود نداشته باشد. در این صورت مالک و کشاورز نیازی به فسخ رسمی قرارداد ندارند و عقد بهطور قهری منحل میشود. توجه داشته باشید که اگر مشکل موقتی باشد یا بتوان با تدبیری آن را برطرف کرد، قرارداد همچنان پابرجاست و طرفین نمیتوانند به استناد این ماده از تعهدات خود شانه خالی کنند. این حکم برای جلوگیری از ضرر کشاورز وضع شده است، زیرا وقتی کشت امکانپذیر نیست، تحمیل تعهدات بیفایده خواهد بود.