در قرارداد مزارعه (همکاری در کشاورزی که در آن یک طرف زمین و طرف دیگر کار و ابزار را تأمین میکند)، نوع محصولی که قرار است کاشته شود باید در خود قرارداد مشخص شده باشد. مثلاً باید نوشته شود که گندم یا جو یا برنج کشت میشود. اما دو استثنا وجود دارد: اول جایی که عرف محل مشخص میکند که چه چیزی کاشته میشود، مثلاً در منطقهای همه میدانند که فقط برنج میکارند. دوم وقتی که قرارداد صرفاً برای «زراعت» بسته شده باشد و نوع محصول در آن قید نشده باشد. در این دو حالت، این کشاورز (عامل) است که تصمیم میگیرد چه بکارد و مالک زمین نمیتواند او را مجبور به کشت خاصی کند.