مزارعه یک قرارداد کشاورزی است که در آن مالک زمین، زمین خود را به مدت مشخصی در اختیار شخص دیگری (عامل یا زارع) قرار میدهد تا در آن کشت کند. در پایان مدت، محصول به دست آمده میان مالک و عامل بر اساس توافق اولیه تقسیم میشود. این توافق باید در ابتدا روشن کند سهم هرکدام از محصول چقدر است، مثلاً نصف یا یکسوم. اگر این تقسیمبندی در قرارداد مشخص نشده باشد، عقد مزارعه باطل است. همچنین مدت قرارداد باید معین باشد تا هر دو طرف بدانند تا چه زمانی حق استفاده از زمین را دارند. یکی از ویژگیهای مهم مزارعه این است که عامل (کشاورز) فقط موظف به زراعت است و مالکیت محصول تا زمان تقسیم به صورت مشاع میان هر دو طرف باقی میماند. در نتیجه هر یک از آنها تا قبل از تقسیم نمیتواند بدون رضایت دیگری سهم خود را تصرف کند.