این ماده در مورد استخدام خدمتکار یا کارگر وضع شده و دو شرط اصلی برای صحت این قراردادها تعیین کرده است. اول اینکه مدت خدمت باید در قرارداد مشخص و معلوم باشد، مثلاً یک سال یا دو ماه. دوم اینکه اگر مدت ذکر نشود، باید کار معین و مشخصی در قرارداد تعیین شده باشد، مثل نظافت یک ساختمان یا تعمیر یک وسیله. اگر هیچکدام از این دو شرط در قرارداد کار یا اجاره خدمه وجود نداشته باشد، آن قرارداد از نظر قانونی اعتبار نخواهد داشت. هدف از این شرط جلوگیری از ابهام و اختلافات آینده بین طرفین است، چون مشخص نبودن مدت یا نوع کار باعث اختلاف و تضییع حقوق کارگر یا کارفرما میشود.