فرض کنید خانهای را اجاره کردهاید اما در قرارداد قید نشده که اجاره برای چه مدتی است، فقط نوشته شده «اجاره ماهی ده میلیون تومان». در چنین حالتی قانون میگوید که این قرارداد برای یک ماه معتبر است. یعنی اگر در قرارداد مدت ذکر نشده باشد ولی مبلغ اجاره بر اساس روز، ماه یا سال تعیین شده باشد، همان واحد زمانی (روز، ماه یا سال) به عنوان مدت اجاره در نظر گرفته میشود. این حکم برای جلوگیری از بلاتکلیفی در قراردادهای مبهم وضع شده است. حال اگر مستأجر پس از پایان آن یک ماه، همچنان در ملک بماند و مالک هم اقدامی برای تخلیه نکرده و سکوت کند، چه وضعیتی پیش میآید؟ در این صورت قانون سکوت مالک را به معنای رضایت ضمنی او برای ادامه اجاره تلقی میکند. بنابراین مستأجر موظف است برای مدت مازاد بر اجاره اولیه، اجارهبها را به نسبت مدت تصرف و به همان نرخ توافق شده اولیه بپردازد. مثلاً اگر سه ماه اضافه بماند، باید سهدوازدهم اجاره سالانه را بدهد. این ماده در واقع دو موضوع را روشن میکند: اول اینکه در صورت عدم ذکر مدت در اجاره، خود مبنای زمانی تعیین اجارهبها مدت قرارداد را مشخص میکند. دوم اینکه ادامه تصرف مستأجر با سکوت مالک، قرارداد جدیدی ایجاد نمیکند بلکه همان شرایط قبلی با رضایت ضمنی طرفین تمدید شده تلقی میشود و مستأجر باید اجارهبها را بر همان اساس بپردازد.