در قراردادهای اجاره، اگر مستأجر برای پرداخت مالالاجاره ضامن معرفی کرده باشد، این ضامن فقط مسئول پرداخت همان مبلغ اجارهای است که در قرارداد تعیین شده است. یعنی اگر پس از پایان مدت اجاره، مستأجر ملک را تخلیه نکند و مجبور به پرداخت اجرتالمثل (اجارهای معادل ارزش روز ملک) شود، این مسئولیت متوجه خود مستأجر است و ضامن در قبال آن تعهدی ندارد. مفهوم این ماده آن است که تعهد ضامن محدود به همان مبلغ اجارهبهای توافقی در قرارداد اصلی است و شامل افزایش قیمت یا خسارات ناشی از تأخیر در تخلیه نمیشود. بنابراین موجر نمیتواند برای دریافت اجرتالمثل به ضامن مراجعه کند، مگر اینکه در قرارداد یا قانون دیگری این مسئولیت پیشبینی شده باشد. این حکم برای حمایت از ضامن وضع شده است تا دامنه مسئولیت او نامحدود نباشد. در عمل، اگر مستأجر پس از پایان اجاره در ملک بماند و اجرتالمثل تعیین شود، موجر باید برای وصول آن فقط به مستأجر مراجعه کند، مگر اینکه ضمانتنامه یا سند ضمانت به گونهای تنظیم شده باشد که اجرتالمثل را هم پوشش دهد.