اجارهنامه معمولاً مشخص میکند که مستأجر از ملک در چه کاری یا به چه شکلی استفاده کند. گاهی هم خود شرایط و اوضاع و احوال نشان میدهد که استفاده از ملک برای چه منظورهایی مجاز است. اگر مستأجر از ملک به شکلی خارج از این موارد استفاده کند، مثلاً مغازهای را که برای خیاطی اجاره کرده به تعمیرات موبایل تبدیل کند، و موجر نتواند جلوی این کار را بگیرد، میتواند قرارداد اجاره را یکطرفه فسخ کند. منظور از «منع آن ممکن نباشد» این است که موجر یا نتواند به موقع متوجه تخلف شود یا راه قانونی و عملی برای جلوگیری از ادامه تخلف نداشته باشد. در چنین شرایطی قانون به موجر این حق را داده که بدون نیاز به رضایت مستأجر یا حکم دادگاه، اجاره را برهم بزند. البته این حق فسخ برای موجر اختیاری است و الزامی در کار نیست. یعنی اگر موجر ترجیح دهد میتواند از فسخ صرفنظر کند و مثلاً اجاره را ادامه دهد یا خسارت بگیرد. اما اگر تصمیم به فسخ بگیرد، باید آن را به مستأجر اعلام کند تا از تاریخ اعلام، اجاره پایان یابد.