فرض کنید خانهای را برای سکونت اجاره کردهاید، اما صاحبخانه در قرارداد نوشته است که فقط میتوانید از آن به عنوان انبار استفاده کنید. در چنین شرایطی، شما به عنوان مستأجر مجبور نیستید دقیقاً همان کاربری تعیینشده را انجام دهید. اگر منفعتی که در قرارداد اجاره مشخص شده (مثلاً انبار) با هدف واقعی شما (سکونت) تفاوت داشته باشد و این تفاوت به گونهای نباشد که به ملک آسیب بیشتری وارد کند، میتوانید از ملک برای همان منظوری که مد نظر دارید استفاده کنید، به شرطی که ضرر وارده به ملک از ضرر منفعت تعیینشده در قرارداد بیشتر نباشد. به عبارت دیگر، قانون به شما اجازه میدهد در صورتی که منفعت تعیینشده در اجارهنامه با نیاز واقعی شما همخوانی ندارد، از ملک برای منظوری مشابه یا کمضررتر استفاده کنید. برای مثال، اگر مغازهای را برای فروشندگی اجاره کردهاید اما میخواهید آن را به دفتر کار تبدیل کنید، تا زمانی که این تغییر کاربری خسارت بیشتری به ملک وارد نکند، بلامانع است. این حکم قانونی برای جلوگیری از اجبار مستأجر به رعایت تشریفاتی است که فایده عملی ندارد و در عین حال حقوق مالک را نیز در نظر میگیرد. توجه داشته باشید که این اختیار مستأجر مشروط به آن است که منفعت جدید از نظر میزان ضرر با منفعت تعیینشده در قرارداد برابری کند یا کمتر باشد. تشخیص این موضوع معمولاً بر عهده کارشناس است و در صورت بروز اختلاف، دادگاه با توجه به عرف و نوع ملک تصمیم میگیرد.