این ماده به وضعیتی میپردازد که شخصی مزاحم مستأجر میشود و ادعا میکند که خودش نسبت به ملک یا منافع آن حقی دارد. در چنین حالتی، حتی اگر مدعی حق باشد، نمیتواند به زور ملک را از دست مستأجر بیرون بیاورد. او باید اول در دادگاه ثابت کند که حقش قانونی است و این کار را با شکایت از هر دو طرف یعنی مالک و مستأجر انجام دهد. منظور از «عین مستأجره» خود ملک و «منافع» یعنی سود حاصل از آن مثل اجاره بهاست. پس تا وقتی که حکم قطعی صادر نشده، مستأجر میتواند به استفاده از ملک ادامه دهد و مدعی حق اجازه تخلیه اجباری ندارد.