در قانون مدنی، عیب در عین مستاجره زمانی به مستاجر حق فسخ اجاره را میدهد که استفاده از مال مورد اجاره را دچار مشکل کند. این مشکل میتواند دو شکل داشته باشد: یا منفعت مورد انتظار از مال کاهش پیدا کند، مثل اینکه خانۀ اجارهای سقفش چکه کند و قابل سکونت نباشد؛ یا استفاده از آن با دشواری همراه شود، مثل اینکه دسترسی به ملک به دلیل خرابی راه ممکن نباشد. در هر دو صورت، اگر عیب آنقدر جدی باشد که انتفاع عادی را مختل کند، مستاجر میتواند قرارداد را فسخ کند. نکته مهم این است که هر عیب کوچکی چنین حقی ایجاد نمیکند. عیب باید به حدی باشد که منفعت مال را به طور محسوس کاهش دهد یا استفاده از آن را واقعاً سخت کند. برای مثال، ترک کوچکی در دیوار که تأثیری در استفاده از خانه ندارد، عیب محسوب نمیشود. همچنین، اگر عیب پس از عقد اجاره و قبل از تحویل مال به وجود آید یا مخفی باشد و مستاجر بعداً متوجه آن شود، باز هم این حق فسخ برای او باقی است.