اجارهای که یک نفر به عنوان موجر با مستأجر منعقد میکند، لزوماً به این معنا نیست که آن فرد مالک خودِ ملک یا کالا باشد. برای معتبر بودن قرارداد اجاره، کافی است که موجر مالک منافع آن مال باشد؛ یعنی حق استفاده و بهرهبرداری از آن را داشته باشد. برای مثال، کسی که خودش ملکی را اجاره کرده میتواند آن را به شخص دیگری اجاره دهد، زیرا منافع آن ملک در اختیار اوست. این قاعده به روابط اجاره انعطاف میدهد و به مستأجر اولیه اجازه میدهد در صورت توافق با مالک اصلی، از ملک به صورت ثانویه بهرهبرداری کند. در نتیجه، اگر موجر مالک منافع نباشد، قرارداد اجاره باطل خواهد بود و مستأجر میتواند به آن اعتراض کند. پس همیشه باید پیش از اجاره، از حق موجر برای واگذاری منافع اطمینان حاصل کرد.