این ماده میگوید که هر چیزی که بتوان آن را اجاره داد، محدود به اشیای بیجان نیست. به عبارت دیگر، هم میتوان یک ماشین یا خانه را اجاره کرد، هم یک اسب یا گاو را، و هم حتی انسان را. منظور از انسان در اینجا، اجاره کردن نیروی کار یک فرد است، مثلاً استخدام یک کارگر یا کارمند برای مدت معین در ازای دستمزد. پس اجاره در قانون مدنی دامنه وسیعی دارد و شامل اشیاء، حیوانات و خدمات انسانی میشود. نکتهای که باید به آن توجه داشت این است که وقتی صحبت از اجاره انسان میشود، معنای آن بردهداری یا مالکیت بر انسان نیست. بلکه به رابطه کارگری و کارفرمایی اشاره دارد که در آن شخص برای مدتی مشخص در ازای دریافت اجرت، کار خود را در اختیار دیگری میگذارد. بنابراین، اجاره در این ماده یک مفهوم حقوقی گسترده دارد و شامل عقودی مانند اجاره مسکن، اجاره دام برای کار یا تولید مثل، و قراردادهای استخدامی میشود.