قانون مدنی در ماده ۴۶۶، تعریف رسمی عقد اجاره را بیان کرده است. بر اساس این تعریف، وقتی شما خانه یا مغازهای را اجاره میکنید، در واقع مالک منافع آن ملک میشوید نه خودِ ملک. یعنی حق استفاده و بهرهبرداری از آن را برای مدت مشخصی به دست میآورید، اما مالکیت ساختمان یا زمین همچنان برای صاحبخانه باقی میماند. در این قرارداد، به کسی که ملک را اجاره میدهد «موجر» و به کسی که اجاره میکند «مستأجر» میگویند. خود ملک یا وسیلهای که اجاره میشود هم «عین مستأجره» نامیده میشود. این اصطلاحات در تمام قوانین مربوط به اجاره به کار میروند و دانستن آنها برای فهم حقوق و تکالیف هر طرف ضروری است.