این ماده به عقد معاوضه میپردازد و آن را از بیع جدا میکند. در معاوضه، دو کالا یا مال با یکدیگر مبادله میشوند بدون اینکه پولی رد و بدل شود. برخلاف بیع که در آن احکام ویژهای مانند خیار مجلس یا خیار حیوان وجود دارد، این قواعد در معاوضه اجرا نمیشوند. بنابراین طرفین در معاوضه تنها تابع قواعد عمومی قراردادها هستند و از حقوق خاص خریدار و فروشنده برخوردار نمیشوند. برای نمونه، اگر کسی خودروی خود را با یک قطعه زمین عوض کند، این قرارداد معاوضه محسوب میشود و نمیتواند به استناد خیار حیوان که مخصوص فروشنده در بیع است، از معامله منصرف شود. در نتیجه، حقوق و تعهدات طرفین صرفاً بر اساس اصول کلی قراردادها مثل لزوم وفای به عهد و قاعده تلف مبیع پیش از قبض تعیین میگردد. پس این ماده تأکید دارد که معاوضه ماهیت مستقلی دارد و نباید آن را با بیع یکی دانست. هرچند هر دو عقد تملیکی هستند، اما احکام ویژهای که قانون برای بیع پیشبینی کرده، در معاوضه راه ندارد مگر اینکه صراحتاً در قرارداد شرط شده باشد.