قرارداد بیع به طور پیشفرض یک قرارداد لازم است. یعنی همین که فروشنده و خریدار توافق کردند و مبیع و ثمن مشخص شد، هر دو طرف ملزم به اجرای تعهداتشان هستند و نمیتوانند یکطرفه آن را برهم بزنند یا پشیمان شوند. با این حال، قانونگذار برای جلوگیری از بیعدالتی یا جبران ضرر احتمالی، مواردی را پیشبینی کرده که در آنها به یکی از طرفین حق فسخ معامله داده میشود. این موارد را «خیارات» میگویند. پس تا زمانی که یکی از این خیارات مثل خیار عیب یا خیار غبن وجود نداشته باشد، بیع همچنان لازم باقی میماند و هیچکس نمیتواند آن را به هم بزند.