فرض کنید خانهای را خریدهاید و پس از خرید، آن خانه را در رهن بانک گذاشتهاید تا وام بگیرید. اگر بعداً به هر دلیلی بخواهید معامله خرید را فسخ کنید، این فسخ باعث نمیشود که حق بانک (که همان حق رهن است) از بین برود. یعنی بانک همچنان میتواند تا وقتی که بدهی شما را پرداخت نکردهاید، خانه را به عنوان وثیقه نگه دارد. این قانون از حقوق افرادی که با خریدار قرارداد بستهاند محافظت میکند. در واقع اگر خریدار پس از خرید، کالا یا ملک را به شخص دیگری واگذار کند (مثلاً بفروشد، رهن بگذارد یا هبه کند)، فسخ معامله اصلی به تنهایی نمیتواند آن حق جدید را باطل کند. فقط در صورتی که هنگام عقد بیع شرط کرده باشید که در صورت فسخ، حقوق اشخاص ثالث هم از بین میرود، آنگاه میتوانید چنین ادعایی داشته باشید. پس اگر میخواهید در آینده امکان فسخ معامله را بدون دردسر داشته باشید، بهتر است در همان ابتدای قرارداد شرط کنید که در صورت فسخ، هر گونه حقی که خریدار به دیگران داده، بیاعتبار خواهد شد. در غیر این صورت، فروشنده پس از فسخ باید با وجود حق شخص ثالث، ملک یا کالا را تحویل بگیرد که عملاً کار دشواری است.