اگر کسی جنسی را خریده و پیش از آن که معامله به هم بخورد یا فسخ شود، آن جنس را به شخص دیگری اجاره داده باشد، این اجارهنامه پس از فسخ خرید و فروش به خودی خود باطل نمیشود. یعنی مستأجر همچنان میتواند از آن مال استفاده کند و اجاره به قوت خود باقی میماند. مگر این که در قرارداد خرید و فروش شرط شده باشد که خریدار حق ندارد مال را به دیگری اجاره بدهد یا به طور کلی در آن تصرفی کند که مالکیت یا منفعت آن را به دیگری منتقل کند. در این صورت، اگر خریدار با وجود این شرط، جنس را اجاره داده باشد، پس از فسخ بیع، اجاره نیز باطل میشود. این حکم قانونی در واقع به دنبال حفظ حقوق مستأجر است. چون مستأجر در زمان اجاره، از وجود شرط یا عدم شرط در قرارداد خرید و فروش اطلاعی ندارد و نباید به خاطر اختلاف بین فروشنده و خریدار متضرر شود. اما اگر خریدار به تعهد خود عمل نکرده و بر خلاف شرط مندرج در قرارداد، مال را اجاره داده باشد، دیگر اجارهنامه در برابر فسخ بیع حمایت نمیشود و باطل میگردد. در عمل، این ماده بیشتر در جایی کاربرد دارد که فروشنده برای خود حق فسخ معامله را پیشبینی کرده باشد (مثلاً در بیع شرط). در چنین مواردی، اگر خریدار پیش از اعمال حق فسخ توسط فروشنده، مال را به مستأجر اجاره دهد، اجاره تا زمانی که در قرارداد خرید و فروش شرطی بر خلاف آن نباشد، معتبر باقی میماند.