طبق این ماده، اگر در یک قرارداد، حق فسخ معامله برای شخص سوم (غیر از فروشنده و خریدار) شرط شده باشد، این حق پس از فوت آن شخص به وارثانش منتقل نمیشود. یعنی تنها خود شخصی که این حق برای او در نظر گرفته شده میتواند از آن استفاده کند و با مرگش، این امکان از بین میرود. در قانون به چنین حقی «خیار» میگویند که گاهی به نفع یک فرد دیگر در قرارداد گنجانده میشود. نکته مهم این است که بر خلاف حقوقی که معمولاً به ورثه میرسد، در این مورد خاص، خیار شخص ثالث با فات او منقضی میشود و قابل انتقال به نسل بعد نیست. بنابراین اگر در سندی برای شخصی غیر از طرفین معامله حق فسخ قید شده باشد، آن شخص اگر زنده است میتواند از حق خود استفاده کند، اما اگر فوت کند، این حق برای بازماندگان او ایجاد نمیشود.