این ماده میگوید اگر در یک قرارداد شرطی گذاشته شود و طرف دیگر به آن عمل نکند، طرفی که از این تخلف ضرر دیده میتواند قرارداد را برهم بزند. به این حق، «خیار تخلف شرط» میگویند. منظور از شرط، هر نوع توافقی است که در ضمن عقد اصلی آورده میشود، مانند شرط انجام کار یا شرط صفت خاصی در کالا. قانون برای روشن شدن جزئیات این خیار، ما را به مواد ۲۳۴ تا ۲۴۵ قانون مدنی ارجاع میدهد. در عمل، اگر کسی شرطی را که در قرارداد پذیرفته انجام ندهد، طرف مقابل میتواند با استناد به همین مواد، قرارداد را فسخ کند. برای مثال، اگر در ضمن فروش خانه شرط شود که فروشنده تا یک ماه دیگر سند را منتقل کند و این کار را نکند، خریدار حق دارد معامله را برهم بزند. مواد اشارهشده شرایط دقیق این فسخ را توضیح میدهند، مانند اینکه تخلف باید بدون عذر موجه باشد یا اینکه اگر شرط انجام نشدنی باشد چه حکمی دارد.