در قانون مدنی، تدلیس به معنای فریبدادن طرف دیگر در یک معامله است. هرگاه یکی از طرفین با انجام کارهایی مانند پنهانکردن عیب کالا، گفتن اطلاعات نادرست یا نشاندادن وضعیتی غیرواقعی، طرف مقابل را به اشتباه بیندازد و او را به انجام معامله ترغیب کند، این عمل تدلیس نامیده میشود. برای مثال، فروشندهای که ماشین تصادفی را طوری نشان دهد که انگار نو است، مرتکب تدلیس شده است. نتیجه این فریب این است که فرد فریبخورده میتواند معامله را برهم بزند. به عبارت دیگر، اگر کسی ثابت کند که در اثر تدلیس طرف دیگر، معامله را انجام داده است، حق فسخ قرارداد را دارد. این حق برای جبران ضرر و ناروایی که از فریب ایجاد شده، در نظر گرفته شده است. توجه داشته باشید که صرف دروغگفتن یا اغراق در تعریف کالا همیشه تدلیس محسوب نمیشود، بلکه باید عملیات فریبندهای صورت گرفته باشد که عرفاً باعث فریب یک فرد معمولی شود.