فرض کنید یک مجموعه شامل چند کالا را یکجا خریدهاید، مثلاً یک لپتاپ و یک گوشی موبایل را به صورت یکجا و با یک قیمت کلی، بدون اینکه در قرارداد قیمت هر کدام جداگانه نوشته شده باشد. اگر بعداً متوجه شوید که یکی از آن کالاها معیوب است – مثلاً گوشی ایراد دارد – قانون به شما دو راه بیشتر نمیدهد: یا باید کل مجموعه (هم لپتاپ و هم گوشی) را پس بدهید و کل پولی را که پرداختهاید پس بگیرید، یا اینکه هر دو کالا را نگه دارید و فقط تفاوت قیمت ناشی از عیب (ارش) را از فروشنده مطالبه کنید. شما نمیتوانید فقط کالای معیوب را برگردانید و کالای سالم را پیش خود نگه دارید، مگر اینکه فروشنده با این کار موافقت کند. این قانون برای جلوگیری از ضرر فروشنده وضع شده است. چون وقتی قیمت هر کالا جدا مشخص نیست، فروشنده نمیداند که اگر مشتری فقط یک کالا را پس بدهد، چقدر از پول را باید به او برگرداند. پس مشتری چارهای ندارد جز اینکه همه چیز را پس بدهد یا همه را با تخفیف نگاه دارد. تنها راهی که مشتری میتواند انتخاب کند و بخشی از کالا را برگرداند، رضایت صریح فروشنده است.