عیب پنهان اصطلاحی است که در قانون مدنی برای حمایت از خریدار در نظر گرفته شده است. طبق این قاعده، اگر در زمان خرید، کالایی دارای نقصی باشد که خریدار از آن خبر نداشته، آن نقص به عنوان عیب پنهان شناخته میشود. این عدم آگاهی میتواند دو دلیل داشته باشد: یا عیب واقعاً پنهان بوده و قابل دیدن نبوده، یا اینکه عیب ظاهر بوده اما خریدار به هر دلیلی متوجه آن نشده است. در هر دو صورت، خریدار میتواند پس از کشف عیب، حقوق قانونی خود را مطالبه کند. نکته مهم این است که قانون به نفع خریدار تفسیر میکند و صرف ظاهر بودن عیب به این معنا نیست که خریدار حتماً باید متوجه آن میشد. اگر خریدار به دلیل بیتجربگی یا عجله یا هر عامل دیگری، متوجه عیب ظاهری نشود، باز هم این عیب در حکم عیب پنهان محسوب میشود. بنابراین فروشنده نمیتواند ادعا کند که چون عیب قابل مشاهده بوده، خریدار حق اعتراض ندارد. در عمل، برای اثبات عیب پنهان، خریدار باید ثابت کند که در زمان معامله از وجود عیب بیاطلاع بوده است. این اثبات میتواند با شهادت شهود، کارشناسی یا سایر دلایل صورت گیرد. پس از اثبات، خریدار میتواند کالا را پس دهد یا تفاوت قیمت ناشی از عیب را دریافت کند.