خرید کالایی که خریدار آن را ندیده و فقط بر اساس توصیف فروشنده خریده، در حقوق ایران «بیع سلف» یا «بیع به وصف» نام دارد. طبق این قانون، اگر خریدار کالا را تحویل بگیرد و ببیند که با توصیف فروشنده مطابقت ندارد، میتواند یکی از دو کار را انجام دهد: یا معامله را به هم بزند (فسخ کند) و پول خود را پس بگیرد، یا کالا را با همان عیب و نقص بپذیرد و معامله را حفظ کند. این اختیار فقط برای خریدار است و فروشنده نمیتواند خریدار را مجبور به قبول کالای نامطابق کند. شرط استفاده از این حق این است که خریدار ثابت کند کالا با اوصاف توافقشده تفاوت دارد. اوصافی که در قرارداد ذکر شده باید مشخص و قابل اثبات باشند، مثلاً رنگ، اندازه یا جنس. اگر کالا فقط کمی با وصف متفاوت باشد اما تفاوت جزیی باشد، باز هم خریدار میتواند فسخ کند. این قانون برای حمایت از کسی است که بدون دیدن کالا خرید کرده و در معرض فریب قرار دارد.