این ماده درباره وضعیتی است که خریدار پول کالا را آماده پرداخت کرده اما فروشنده از گرفتن آن خودداری میکند. در چنین حالتی، خریدار دیگر حق ندارد قرارداد را به بهانه عدم دریافت پول از سوی فروشنده فسخ کند. به بیان دیگر، صرف آمادگی خریدار برای پرداخت، تعهد او را انجام شده تلقی میکند و فروشنده نمیتواند بعداً ادعا کند که خریدار به تعهد خود عمل نکرده است. نتیجه عملی این ماده آن است که اگر فروشنده از گرفتن پول امتناع کند، خریدار میتواند با مراجعه به دادگاه یا از طریق ایداع (سپردن) وجه در مرجع رسمی، خود را بریالذمه کند. در این میان، حق فسخ معامله برای خریدار ایجاد نمیشود، مگر اینکه شرط دیگری در قرارداد وجود داشته باشد. این حکم از سوءاستفاده فروشنده جلوگیری میکند و خریدار را در برابر خودداری عمدی فروشنده از دریافت ثمن حفظ مینماید.