در قراردادهای بیع، گاهی خریدار متعهد میشود برای پرداخت بهای کالا، ضامن یا گرویی معرفی کند. اگر به این تعهد عمل نکند، فروشنده میتواند معامله را به هم بزند. این حق فسخ برای فروشنده در نظر گرفته شده تا در صورت عدم دریافت تضمین، زیان نبیند. از سوی دیگر، گاهی فروشنده وعده میدهد که اگر کالای فروخته شده به دلیل نقص حقوقی یا فیزیکی از دست خریدار برود، ضامنی برای جبران معرفی کند. اگر فروشنده این ضامن را معرفی نکند، خریدار میتواند معامله را فسخ کند. به این ترتیب، هر طرفی که تعهدی برای آوردن ضامن یا رهن کرده و به آن عمل نکند، طرف مقابل میتواند قرارداد را یکطرفه به هم بزند. این ماده یک نوع ضمانت اجرایی برای انجام تعهدات جانبی در بیع است.