در یک قرارداد بیع، هم فروشنده و هم خریدار این حق را دارند که تا زمانی که طرف مقابل آمادگی خود را برای انجام تعهدش نشان نداده، از تحویل کالا یا پرداخت پول خودداری کنند. مثلاً خریدار تا وقتی کالا را تحویل نگیرد، مجبور نیست پول را بپردازد و فروشنده هم تا وقتی پول را دریافت نکند، لازم نیست کالا را تحویل دهد. این حق که به آن «حق حبس» میگویند، ضمانتی است برای اجرای همزمان تعهدات دو طرف. اما این قاعده وقتی صادق است که هر دو تعهد حال (سررسید شده) باشند. اگر فروشنده کالا را نسیه فروخته باشد، یعنی پرداخت ثمن به آینده موکول شده، خریدار نمیتواند به بهانه پرداخت نشدن پول از تحویل کالا خودداری کند. در چنین حالتی، تعهدی که حال است (مثلاً تحویل کالا) باید فوراً انجام شود و طرف دیگر فقط در سررسید موظف به ایفای تعهد خود خواهد بود.