وقتی کالایی را میفروشید، باید آن را در همان جایی تحویل بدهید که قرارداد بسته شده است. مثلاً اگر در یک مغازه در تهران کالایی را خریدهاید، فروشنده موظف است کالا را همان جا به شما تحویل دهد و نمیتواند شما را مجبور کند که به جای دیگری بروید. این قانون پیشفرضی است که برای همه فروشها اعمال میشود. با این حال، دو استثنا برای این قاعده وجود دارد. اول اینکه اگر رسم یا عادت تجاری در صنف یا منطقه شما حکم کند که تحویل در جای دیگری انجام شود، باید تابع آن رسم باشید. دوم اینکه خود شما و فروشنده میتوانید هنگام بستن قرارداد، محل مشخصی را برای تحویل تعیین کنید و در این صورت، همان محل معتبر خواهد بود. این ماده در عمل برای روشن شدن تعهدات فروشنده و خریدار وضع شده است. اگر فروشنده کالا را در محل تعیینشده (چه محل عقد، چه محل توافقی یا محل عرفی) تحویل ندهد، در انجام تعهد خود کوتاهی کرده و طرف مقابل میتواند بر اساس ضوابط قانونی آن را پیگیری کند.