این ماده تعیین میکند که «تسلیم» یا تحویل کالا در قرارداد بیع چه زمانی محقق میشود. بر اساس این قاعده، صرف قرار گرفتن مبیع در اختیار خریدار کافی است و نیازی به تصرف فیزیکی و عملی او نیست. به عبارت دیگر، اگر فروشنده کالا را به نحوی در دسترس خریدار بگذارد که او بتواند هر زمان خواست آن را بردارد یا از آن استفاده کند، تسلیم انجام شده تلقی میشود. برای مثال، اگر فروشنده خودروی فروخته شده را در پارکینگ مورد توافق قرار دهد و کلید آن را به خریدار بدهد، تحویل صورت گرفته است، حتی اگر خریدار خودرو را از پارکینگ خارج نکرده باشد. یا اگر کالایی در انبار فروشنده باشد و خریدار اجازه دسترسی به آن را داشته باشد، تسلیم محقق است. نتیجه عملی این ماده این است که از لحظه تحقق تسلیم به این معنا، خطر تلف یا خسارت احتمالی به کالا بر عهده خریدار میافتد و فروشنده از تعهد تحویل رها میشود. همچنین خریدار میتواند الزام فروشنده به تحویل فیزیکی را مطالبه نکند، مگر اینکه در قرارداد طور دیگری توافق شده باشد.