این ماده به این پرسش پاسخ میدهد که آیا وجود خیار فسخ برای فروشنده یا خریدار، یا تعیین سررسید برای تحویل کالا یا پرداخت پول، مانع از منتقل شدن مالکیت در بیع میشود یا نه. قانون میگوید نه، این موارد مانع انتقال نیستند و مالکیت از همان لحظه عقد به طرف مقابل منتقل میشود. نتیجهٔ عملی این قاعده در جایی خود را نشان میدهد که یکی از دو طرف قرارداد پیش از تحویل کالا یا پرداخت پول ورشکست میشود (یعنی بدهیاش بیش از داراییاش است و دادگاه او را «مفلس» اعلام میکند). در چنین حالتی، طرف دیگر که هنوز کالا یا پول را تحویل نداده، میتواند عین مال خود را از دارایی ورشکسته پس بگیرد و مجبور نیست بهعنوان یک طلبکار معمولی با دیگر طلبکاران در صف انتظار بماند. شرط این حق آن است که کالا یا پول «عین معین» باشد، یعنی دقیقاً مشخص باشد و نه از نوع کلی.