اگر کالایی را به عنوان یک جنس مشخص بخرید، مثلاً بگویند «این طلای ۱۸ عیار است» و بعد معلوم شود که از آن جنس نیست، مثلاً طلای ۱۴ عیار باشد، آن معامله از پایه باطل است. یعنی خریدار و فروشنده هیچ تعهدی ندارند و پول و کالا باید به وضع اول برگردد. حالا اگر بخشی از کالا جنس درست باشد و بخشی دیگر نباشد، مثلاً یک دستگاه که قسمتی از آن اصلی است و قسمتی تقلبی، آن قسمت تقلبی باعث بطلان همان بخش میشود. ولی خریدار میتواند برای بقیه کالا که سالم است، معامله را به هم بزند یا آن را نگه دارد. این حق فسخ فقط برای خریدار است، نه فروشنده. یعنی خریدار اختیار دارد که یا معامله را برای کل کالا فسخ کند یا فقط بخش معیوب را برگرداند و بقیه را با قیمت توافقی نگه دارد.